در قنداق تنفگ قدیمی

    موریانه ها

   به جان هم افتاده اند

(۲)

اولین بار سه سانتی متر    بچه بودم

تقریبا کف دست     بزرگتر که شدم

حالا یک خط کش بیست سانتی

لیسانسه ی عربی هستم.

(۳)

شعرم تمام نمیشود آخر

کلمات

نیمی از از خود را در لیلا جا میگذارند.

(۴)

بهشت گلهایش پلاستیکی است

از وقتی

مادرم پاهایش مصنوعیست.

(۵)

بوی این رخت خواب

هنوز

زن است 

(۶)

روبه روی هم دوریم

چشم در چشم      بخار دهانمان

حتی لبهایمان به هم میرسند

دست که می کشیم به ناخن های همدیگر

چقدر فاصله است

من       تا          تو

این میله

این چند میلی متر...