جامعه کتابی بزرگ است
ما هم نوشته شدیم
مقدمه مال مقامی ها
نه از سر شروع میشویم
نه با سطر میرویم
نقطه.
ما هم کلمه ایم اخر
برای خودمان حرف داریم
حرف که میزنیم جای ما نقطه چین میگذارند
در قیچی قد میکشیم
و کسی هم نمی پرسد حرف حسابتان چیست
آخر از حساب خود می افتند
آقا الی الحساب با ما حساب کنید
حق این همه حرف که ماییم پا ورقی بگذارید باشیم
حرف حساب ما در ریاضی شما منهاست
ما صفر تراز زیریم و یخ
ضرب در صفریم
صفر در دمای شما بالاست
انقدر که از سنج میافتد
همیشه جزرمیشویم در زجر
همیشه کال میمانیم زیر رادیکال
خرده فرهنگیم
پول خرد کلاس شما
میبخشید اگر ادب ندارم ادبم را گذاشته ام باد بخورد

اگر با شما بی ادبانه حرف میزنم
لا اقل بی ادبی محترم هستم
همیشه از اش ماش بیرون باش بوده ایم
ارازل واوباش بوده ایم

جامعه جمعیتی دارد
چه اهمیتی داردما هم جمع در جمبع جهات جما عت باشیم
جامعه جمعیتی دارد
نماز هم نیتی دارد
نیت کرده ام نمازم را بی جامعه بخوانم

عذر شرعی ندارم
شلوار لی ندارم
کت نمی پوشم
چت نمی کنم
چت نمی شوم

 عذر شرعی چه دارم
مبتلا به شعرم
شاعرم جذامی که نیستم.